العلامة المجلسي ( مترجم : سيد عبد الحسين رضائى )
291
بحار الأنوار ( ج 74 ) ( كتاب الروضة در مبانى اخلاق از طريق آيات و روايات ) ( فارسى )
ميزنند خداى جل اسمه را بعد از آنكه درنگ ميكنند مدتهاى طولانى كه قرار ده ما را در آسايش پس جواب ميدهد ايشان را كه خاموش باشيد و سخن مگوئيد اى كميل در اين هنگام نااميد ميشوند از آزاد شدن و افسوس سخت مىشود و يقين بنابودى و درنگ كردن پيدا ميكنند پاداش كردارشان عذاب است . اى كميل بگو ستايش خدائى را كه ما را از مردم ستمگر نجات داد . اى كميل من خدا را ستايش ميكنم بواسطهى توفيقى كه به من و مؤمنين در تمام حالها بخشيد ، اى كميل همانا بهرهى من را نسبت به از بهره من بدنياى جداشونده پشتكننده بفهم و بهره ميبرى بآخرت استوار ثابت ، اى كميل همه به طرف آخرت ميروند و هر كسى كه ميل كند در دنيا بسوى آخرت ثواب خداى عز و جل و درجات بلند از بهشتى كه ارث نميبرد او را مگر پرهيزكار براى اوست . باب - 12 نامهى امير المؤمنين عليه السلام بشريح قاضى از عاصم بن بهدله روايت شده كه شريح قاضى به من گفت : خانهاى بهشتاد دينار خريدم و سندى براى آن نوشتم چند گواه عادل گرفتم اين خبر به حضرت امير المؤمنين على بن ابى طالب عليه السلام رسيد ، سپس غلامش قنبر را بسوى من فرستاد من بمحضر حضرت شرفياب شدم چون بر او وارد شدم فرمود اى شريح خانهاى خريدهاى و سندى نوشتهاى و چند گواه عادل گرفتهاى و مالى را وزن كردهاى . شريح گفت : عرضكردم بلى فرمود اى شريح از خدا بترس زيرا به زودى مىآيد ترا كسى كه به سندت ننگرد و از گواهانت نپرسد تا اينكه ترا از خانهات بيرون آورد و تسليم گورستانت نمايد ، بنگر مبادا اينكه خانه را از غير صاحب خانه خريده باشى و پولش را مبادا از حرام پرداخته باشى